Pamuk Taşı – EMRE DÖĞER
bana korkularını getir dök avuçlarının arasından o ayrıksı suları günler anımsanmayacak kadar bile kısaldığında şimdi kızıla çalan şu gün batımlarını […]
bana korkularını getir dök avuçlarının arasından o ayrıksı suları günler anımsanmayacak kadar bile kısaldığında şimdi kızıla çalan şu gün batımlarını […]
Büyüdükçe anlıyorum Kelimelerin sabahına yabancı bir gündeyim Zamandan uzak mekandan uzak sürgündeyim Sensizliğe düçar oldum bilmem hangi dündeyim Geçmişin kıskacında […]
1 / ANARŞİK Maskeleri taktım herkes gibi Ben olmanın dışında artık Anarşik bir tavırla temas edebilirim Bütün yalnızların çığlıklarına 2 […]
Bulutlar taşımaz küçük çocukları Belki tekrarlanabilir hayaller; Dejavulanabilir insanlar. Fakat kaybolur pamuk şeker suya düşünce. İnsan gibi tıpkı; aynı kalamaz, […]
Tahminim mektup, bireysel alanda doğdu, oradan kamusal alana yayıldı. Sonrasında ise, kamusal alandan tekrar bireysel alana döndü ve orada can […]
“…şair tuhaf kişidir. Algı ayarı farklıdır. Başka canlılara en yakın insan cinsi olduğunu düşünüyorum. Hemcinslerine mânâsız görünen kesitlere sokuluyor, ses […]
Kapalı tüm çiçek tomurcukları. Gece gibi kapalı… Demir gibi bir düğüm durmuş iki sevgili arasına. Laciverdi bolca serpmiş bir ressam […]
Ayı kudretiyle dizginleyen güneş Bir öğlen vakti uykuya daldı Şaşırdı evren Cevapsız sorularla ayağa kalktı âlem Gün ışığını kim çaldı? […]
Tüm sevinçlerini ve başını aldı Boylu boyunca uzanan, Tükenmeyecek sandığı yollara revân oldu. Avuç içini doldurmayan, Yüreğinden çıkardığı, Sevinçlerini de […]
Yalnız senin sesin adımlıyor gecenin dehlizini çarparak taşlara uzun kılıcını. Ölüm geri çeviriyor beni. Hayat istemiyor. Ben şimdi nereye gidebilirim […]