Yalnız senin sesin
adımlıyor gecenin dehlizini
çarparak taşlara
uzun kılıcını.
Ölüm geri çeviriyor beni.
Hayat istemiyor.
Ben şimdi nereye gidebilirim ki?

Yannis Ritsos
Çeviren: Cevat Çapan

Yeryüzündeydi. Borç batağında destabilize bir krallık. Başının üstünde, rüzgârda bir bulutun sörf yapar gibi kayıp gittiğini gördü.
Gözlerini buluttan ayırmadan ona doğru yürümeye başladı. Adımları buluta göre. Kaybetmemeye çalışmaktaydı.
İçinden bir ses, güçlü bir önsezi yeni bir yurt bulacağını söylemekteydi.
Uçurtmasının ipinden kurtularak gözden kaybolmasından korkan çocuk.
Başı yukarıda, boynu yorulsa da izlemeyi sürdürdü. Biri onu kovalıyormuş gibi hızlandı.
Toprağa takıldı. Taşa çarptı. Tabanları yandı. Su topladı. Poyraz kamçı gibi yüzünde. Soluğu hızlandı ve yavaşladı.
Bulut toplanarak, dağılarak şekilden şekile girdi. İnsan yerde yitirdiğine gökte denk geldi. Yer, göklerin izdüşümünü bulurdu.
Söylence, giz, gizem değil. Taşınmakta; yurdu, bulutun ulaşacağı yerde.