Yiğit Ebrar Güngör: 2004’te Ankara’da doğdu. Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesinde lisans öğrenimini sürdürüyor. Sadeimge’de şiiriyle ilk defa yer alıyor.

Bileklerinde kanlı akşam süsenleri
Işığında küçük bir kuşun çığlığı
Hangi yıldıza yuvaladın ki görünmüşlüğünü
İliğe giren uzun, metal, soğuk
                 bir ustura sana bakmalarım

Yüzünü dönme, yalnız boynun kalsın meydanda
Upuzun bir boyun ol
                düşerek ellerimden siper goncalarına
Öpmek için bana, yer aç yani bedeninde

Sonra parmakların diyeceğim
                ellerin, bileklerin kanlı
akşam güneşi saçların, yüzün ve gene yüzün
Yalanmış bir kumsal taşına benzememesi için
hatırlanması gereken sürekli
               çok yüzün var senin

Bir çeşit insan sayıklamasıdır bu
Her bittiğinde baştan sona yeniden
Yeni ve onmuş bir portreni çizerim aklımda
Ama ne yazık ki kulaklarını kaybettim zamanla
Gözlerini boyamak için kullandığım renk soldu
Yüzünü ise hiç sorma, temas
edince hayatla kapkara kesildi birden

Ne bir böceğin kabuğunun tozuna
ne de tuzlu elektriğine beynimin
güvenebilirim artık bu çok restore
                bu çok kayıp hatıralarından sonra
Bana düşen sayıklamak seni
ve korumak her iklimci anarşistten
hatırlamak usturanın yol yaptığı acı izlerini

Anla, daha fazla dağılamazsın
daha fazla dağılmamalısın
Bir çeşit sen sayıklaması bu
Doğurmak için seni her güne yeniden
Güneşinde ölü siyah, kapkara kabuklar..