Büyüdükçe anlıyorum
Kelimelerin sabahına yabancı bir gündeyim
Zamandan uzak mekandan uzak sürgündeyim
Sensizliğe düçar oldum bilmem hangi dündeyim
Geçmişin kıskacında asrı saadet düşündeyim
Düşler uykusuz gözlerin zehridir Ey Göğün Sevgilisi
Zehrin çağlara davasını sunarken ben
Ben şüphe kaldırımlarında inlemekteyim
Gönül sayhasını duymaz mı oldu kulaklar
Bir vaveyla koparsam uçmaz mı aklımı çelen kuşlar
Duy beni Ey Göğün Sevgilisi
Sırtlanların pençesine hazzın doruklarında düşüverdim
Kelimeler büyüsünü kaybetti işlenmiyor gergefim
Beni bilinmez gecelerden kurtaracak senken
Senken söküp atacak içimden ayrılığın hüznünü
Senken yok edecek geceler boyu biriktirdiğim cürmümü
Yalnızlığı terk edip sevginle bir olmaya geldim
Kuşkuyla ördüğüm duvarları bir bir yıkmaya geldim
Hamlık kıyısındayım uçurumlar ardımda
Vechimi sana çevirip aşkın damarında akmaya geldim
Bilirsin açıklayamam karanlık fendimi
Biraz gizemli biraz hisli biraz çekingenim
İşte ben işte gece
Engeller aşarak geldim tüm sıfatlardan berat ederken kendimi
İşte ben işte gece
Ter akıtan gözlerim ve kanı süzülen bir kuş sadece
Kuş öldü
Küçücük bir yorgunluktu ölmeden önce
Derken şair sapladı göğsüme şiirden bir bilmece
Çözmeye çalışadurdum günlerce
Büyüdükçe anlıyorum
Kelimelerin sabahına yabancı bir gündeyim
Zamandan uzak mekandan uzak sürgündeyim