Ölüm Ritüeli, Asiye Ceyhan
ben ölünce yerime bir dut ağacı dik çiçek açmasın baharda yollara kilim gibi serilsin yazları kuşların gagasına değsin çünkü; insanlar […]
ben ölünce yerime bir dut ağacı dik çiçek açmasın baharda yollara kilim gibi serilsin yazları kuşların gagasına değsin çünkü; insanlar […]
Bahtıma mandalina kokulu bir şiir çıksın. Tüm senyörler kıskansın İnce köprüler Bin tonluk taşlar Yer yerinden oynasın Zelzele değil kastım […]
“Bu cümleler belki sizi etkilemedi.” dedi ve son sahne bitti. Ayla, devlet tiyatrosunda çalışmaya başlayalı üç yıl olmuştu. Tiyatroya âşık […]
Annemin bana bu ismi neden koyduğunu hep merak etmişimdir. Tam olarak hangi cinse ait olduğu belli olmayan bu isim biraz […]
bir ispinoz kuşu arıyorum mürekkebime eşlik edecek uçtukça döktükçe tüylerini içimi görecek resmi evraklarda arıyorum onu kanatlarında kalem izleri çabucak […]
Bu söz benim değil Diyor ya şair “keşke bir İris olsam” Olsak ya diyorum ben de. Akan suyun içinde görünmeyen […]
şairlik meslek değil meskenmiş takunyalı bir saatçi bunu söyledi hayır hayır kulağıma fısıldadı göğsüme düşen elma’s lekesi avucumun içinde dişi […]
Şiirler bu kadar güzel olmasa ölmezdim Gecenin koynuna bu kimsesiz suçu bırakıyorum Koşar adım kaçıyorum Zaten kuşlar saklanıyor Bakamıyorum ki […]
Saçlarımız komşuları rahatsız ediyormuş Halbuki kapalı tüm kapılar Kanatları bile yok ki saçlarımızın Hem yer çekim kuvvetini de biz bulmadık […]
Ne zaman yürümeye başlasam Ardım sıra kelimeler koşuyor. Hiç durmaksızın sobeliyorlar beni. Harf harf içime kancalarını geçiriyorlar. Eski lahitleri andıran […]