İnsanlığın birikmiş şüphesi yağıyor
Aklımızın umarsız göğünden
Kalbimizin umarsız yerine

Bense önünde bir pencerenin
Bir ışığın vurmasını beklemedeyim
Kim bilir kaçıncı gözleriyim

Bir merakla gelip üzgün üzgün bakarak
Türlü türlü sorular soran
Sorup duracak olan

Ne gelir elimden
Ellerimi nefesime yaklaştırıp
Yaşıyor oluşumu okşamaktan başka

Bekliyorum pencerenin ardı boş
Ne bir karartı ne bir fısıltı
Nefesi avcumun içine alıyorum
Ölümden düşecek bir gölge için

Bekliyorum zihnimin ardı şaibeli
Hem bir karartı hem bir fısıltı
Bol keseden nefes veriyorum
Ölüme vuracak bir ışık için

Diyorum:
             Aynı değil bir tohumun filizlenişiyle
             Bir insanın rahimde kıvrılışı
             Ve inanmıyorum dağların gözyaşı döktüğüne de

En azından bir gölgeyi düşlerken
Birden kar taneleri kırıyor pencereyi
Cevap kabul ediyorum kesmese de nefesimi

Yine böyle karlı bir günde
Kış görünür kılarken nefeslerini
Babam ağlaşıp annemle
Ayırmışlar pencere ardından beni

Yetmemiş bir elmayı
                             Dalından koparır gibi.

 

HAKAN DOĞAN : 1992 yılında Mersin’de doğdu. İlköğretim ve Lise yıllarını Kahramanmaraş’ta geçirdi. 2016 yılında Maltepe Üniversitesi Özel Eğitim Öğretmenliği bölümünü bitirdi. Öğretmenlik görevine Kahramanmaraş’ta devam ediyor.