Bahtıma mandalina kokulu bir şiir çıksın.
Tüm senyörler kıskansın
İnce köprüler
Bin tonluk taşlar
Yer yerinden oynasın
Zelzele değil kastım
Ruhun bulantısı

Göz kapaklarındaki esmer bulutların yerini
Alsın yeşil çamlar

Senyörler saz çalsın
Toprak döşesin kale diplerine
Karıncalara kılıç çekilsin
Ayna tutulsun
Ayazı bol sabahlara

Tarihe küssün dudu kuşu
İmbatlar serilsin
Çul çürüten adamlar toplansın
Ateş edilsin vişnelerle
Ama
Senyörler ağlamasın.