burada sızı kalıntısı çekicin örse değdiği yerde
çiçek bile açmazmış annesiz çocuk kabirleri
ölü güneşlerin sürüklendiği kapkara gökyüzü
tuz basılmış parkların öksüz bırakıldığı yerde

bir paslı çividir dünya gözlerime bakmakta
suskunlukta mahir körlükte usta tortulu ağız
muhasebecilerin yazdığı yanlış tarihin dölü
nasıl bir hayatsa en ince yerinden kırılmakta

her gece annesiz çocuklar için şeb i yeldadır
tutunacak bütün melekler çekilmiş yeryüzünden
dünya bir bataklık tanrısı insanımsı mahluk
benim kalbimse yanmaya mahkum bozkırdır

gökteki her mahzun yıldız hüznümü artırır
kanadı kırılmış kafkanın böceği gelir aklıma
dilsiz bir melek yemyeşilken yağmurda solan
insan kulaklarını iptal etmiş kıyamet yakındır