bulanıklaşıyor gün
şen şakrak gülüşler çarpıyor cama
evlilik arifesi ağlayan genç kızın hüznü dokunuyor şah damarıma
yağmurun her damlası düştükçe yere
gök eğiliyor üstüme
inceden inceye kayan yolları arşınlıyorum

ben ve kelimelerim
tutunuyoruz pazen bir kumaşa
her renk içimi acıtıyor
en çok da “umut”
gün bitiyor
gülüşler yaralı
sonunda
başlıksız bitiriyorum şiiri