ayak uçların üşümüş sevgilim
bu neyin yorgunluğu böyle
ipleri tutan cambazlar biz değil miydik
nereden çıktı bu dürüstlük
hani biz en korkunç aşıklardık
tenimizde mavi bir güldü
söylediğimiz her yalan

gözlerin solmuş sevgilim
nerden baksam kırmızı danteller serili
bıçakları uzatan biz değil miydik
şimdi cümlelerin intiharı nedendir
hani biz söz ustası olmuştuk
sen ilk ben son harftim
unutulmuş şiirlerin

kalbin avuçlarıma düşmüş sevgilim
inkâr etme yenildik
çok savaşan, körelen, biz değil miydik
ellerimizde silahlar, urganlar yeni yetme aşklar
ruhunun çığlığı boşuna
indir gözlerindeki iyimserliği
bak unutulduk sayfalarda