Üzüldüm bugün senin adına.
Gün boyu hep,
öleceğin gece yaşayacağın mutluluğu düşündüm.
Garip bir histi.
Yaşamak lazım,
Acının verdiği lezzeti.
Yakacık Yokuşu’na çıkmaya benzemez bu acı.
Ne kadar keramet göstersen de nâmümkün tarifi.
Seyretmek beyaz süslü libas ile kelebeği.
Bilmek, birazdan onun da öleceğini.
Hiç uçmasaydım,
diyecek belki.
Yüzüne sitemle,
gün gelende.
Bin ihlas okumuş nefesin,
kâfi gelmeyecek ateşine.
Yakacık Yokuşu’na çıkmaya benzemez bu acı.
Ne kadar keramet göstersen de nâmümkün tarifi.
Seyretmek beyaz süslü libas ile kelebeği.
Bilmek, birazdan onun da öleceğini.
Ölümü, ölüm karşısında insanın debelenişi, güzelliğin ve faniliğin iç içe oluşu ancak bu kadar güzel dile getirilebilirdi. Tebrik ederim efendim 🙂
“Bin ihlas okumuş nefesin,
kâfi gelmeyecek ateşine.” harika!
Ne dindirir bu ateşi üstadım!
Yakacık yokuşu hayal kurup telezzüz etmeyenlerin gidebileceği bir yol değildir. Selam olsun bu yolda kan ter içinde kalanlara.