Kitap ve ekmek nasıl kutsalsa Kutsaldı çocuklar Gözlerin dünyaya açılan kocaman bir pencereydi Kirli, adaletsiz dünyanın her zerresi gördü belki seni Kadrajlar, kameralar, kanı daha renkli gösteren TV kanalları Sustular, susturdular. Zeytin ağacı gibiydin Hep barıştan yana Ve o kadar küçüktü ki avuçların Yetmedi zulmü boğmaya Hem bu cesur çırpınışın ilk değildi İlk değildin Kudüsüm, Gazzem, Aksam Sen o kadar çoktun aslında Ege, Akdeniz Orta Asya, aslında kocaman bir Dünya Bir orkinos nasıl kıyıya vurursa Tüm çocuklar öyleydi ahir zamanda Sen öyleydin, tüm ağlara direnen beyaz güvercindin Yetmiş bin dişli devler ülkesi hep izliyordu seni Gülüşün öyle büyüktü ki korktu tüm silahlar Elbet bir gün yıkılacaktı tapılan insansı ilahlar
