Yorgun bir acı sarmalıyor hayatı
Acı bile yorgun
Rutinler şimdilerde tepetaklak
Çay sohbetleri üzgün
Okunacak kitaplar iç çekiyor
Kesik parmak cinayetleri üçüncü sayfada yerini almış

Saatleri ayarlıyor zaman
Tik tak, yedi gün-dört mevsim
Rüyalar ya çiçek açıyor ya canavar kusuyor
Doğu çığlık çığlığa bağırıyor: Yeşil, siyah, kırmızı, beyaz
Batı ‘da sarı bir akbaba yiyor tüm güvercinleri
Kim bilir Sevr’de hâlâ bir örümcek bekliyor bizi?
Uyan uyan diye!

Gök mavi yine
İkindi yağmurları çamurlu
Balkonda çamaşırlar ağlıyor
Yaza göz kırpıyor mayıs duaları
Lakin kirazlar ve erikler sessiz

Tüm çocuklar
Ellerinde mendil bekliyor köşe başında
Bayram bayram diye!
Şimdilerde menekşeli kolonyalar ünlü
Akide şekerleri rafa kalkmış
Bir düşüyor bir yükseliyor tansiyonlar
Genelde ritimsiz kalp atışları

Örs ve çekiç salyangoza inat
Dengeleri bozuyor
Kristaller pusmuş, nörolojik tıbba karşı
Çağın hastalığı;
Vertigo arada çığırtkan arada sakin bir ihtiyar
İnsanlarda sessiz bir acı
Öyle ki acı bile yorgun!