Sanki biraz kaçıyorum.

Yorulmuşluklarım beni sobeliyor yine de.

Çok önceleri 

Çıngıraklı kuzular öperdi ellerimin siyahını.

 

Sanki biraz kırıldım

Rüzgârın kiraz çiçeğini üflemesi gibi.

Boncuklu çoçuklar düşerdi peşim sıra.

 

Sanki biraz unutuldum.

Zihnimin en açık yerinde öylece.

Düşünceler asılı kalırdı saç tellerimde.

 

Sanki biraz eskidim.

Ritmi yeni yetme olan şarkılarda.

Sesler düşerdi kelimelerimden aşağılara.

 

Sanki biraz yenildim.

Soluğumda eriyen karlar gibi.

Ateş olurdu dilimdeki çığlık.

 

Sanki ağladım.

Tuzu çok olan denizlerde.

Köpüklerde kaybolan balık ağlarında 

 

Sanki biraz uyudum.

Yeni doğmuş ceninler içinde.

Duvakları indirilmiş gelinler gibi.

 

Sanki biraz öldüm.

Kuyuların dibinde.

Topraklar boşaltıldı başıma.

Sanki biraz geç kaldım hayata!

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir