kalbimde bir beyrut patlıyor
ve sana anlatamıyorum
işte bu temyiz yolu kapalı cezam
ölüm bir kerede biter
hayat her nefeste yeniden başlar
ve kalbimde bir beyrut daha patlar

hakim susar
ve kırdığı kalemiyle
yazarım boynumdaki yaftaya
mübaşirin kulağıma fısıldadığı cezayı
ne beyrut’a gittim ne de tiflis’e
kalbimde bir üsküdar vapuru battı

bulgurlu’dan dünyaya giden bir metrodayım
makedonya’dan gelen dedemle
develi’den gelen dedem hiç karşılaşmadı
ve beni hiç görmedi
bana masallar anlatmadılar kendi çocukluklarından
bu yüzden yağmura geç kaldım
ıslak kaldırımlardan kupkuru geçtim
bulutlar geçti üzerimden
hızla uzaklaşıp beni güneşe terk ettiler

bu yüzden susmanın ustası oldum
kelimesizliğin çölünden geçerken

özlem kelimesi büyüdü büyüdü de
diğer kelimeleri unutturdu
kavuşmanın olmadığı bir sahilde
kalbimin bütün beyrutları patladı
bütün üsküdarları battı
idam mangam gözlerimi bağladı şafak vakti
her nefeste yeniden ve yeniden
bekledim ateş emrini