Uğultulu tepeler, yemyeşil kırların hür havası
Her mevsim o tepelere doğru bir koşu
Her yaşta bu dağları ve bu taşları
Fakat en çok ortada kalmış o ağacı
Koskoca kır, meydan ve manzara onundu
Heybetli dalları ve gövdesi
Hüzünlü gövdesi uzundu
Aşinaydım onun hüznüne ıssızlığına…
Esti geldi coşkun denizin dalgaları
Ürpertici dallarının kükreyişi
Yürüyor sanki denize doğru
Yeşil yapraklarını denize uzatıyor
Hayal mi şimdi bu düş mü?
Uyanıp bakıyorum sağıma soluma
Bir küçük fidanla göz göze geliyorum