Şehir uzakta ve sen alabildiğine uzakta
Ben , boşluk ve boşluktayım.

Güneş batmakta, son ışıklar gözlerimi almakta
Ben karanlık ve kaybolmaktayım.

Gece, yıldız ve ay dans etmekte
Ben, geceye hapsolmaktayım.

Gökte bir yıldız kaymakta
Ben, dilek tutmaktayım.

Bir şarkı nağmesi çalmakta
Ben, suskun çığlık atmaktayım

Rüzgar keskin, tabiat sertleşmekte
Ben, durgun bir sessizliğin içindeyim.

Bayırdan aşağı bir taş yuvarlanmakta
Ben, toprağın altında çürümek istemekteyim

Kuşlar, kediler, ağaçlar şarkı söylemekte
Ben ruhumun çorak toprağındayım.

 

 

Seda Nur Çetinkaya: Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünde okuyor.  Üçüncü sınıf öğrencisi. Sadeimge’de ilk defa şiiri yayınlanıyor. Sürecek.