yol yakınken uzaklaşalım
uzak diyarlara bırakalım
terkisinde yittiğimiz atları
yol yakınken yürümeye başlayalım

yol yakınken kelimelere inanan zihnimizi
terk edelim sözsüz çöllere
bizi terk etmeyen yaralarımızı
bir yolunu bulup bırakalım
yol yakınken yakalım zihnimizi
yol yakınken bize ezberletilen kelimelerden uzaklaşalım

yol yakınken yenilelim
suskun bir maske takalım
içimizdeki gürültüleri
paylaşmayalım kimseyle
bizi sessiz bilsinler
bizi dertsiz
yol yakınken kaçalım

yol yakınken hiç doğmayalım
nefes değmesin ciğerlerimize
o kadar doğmayalım ki
binlerce yıldır süren bir yanılgı gibi
kuşaktan kuşağa aktarılmayalım
yol yakınken hiç doğmayalım