Bir hatayı benimseyip yaptığın gözün
Dağ farelerini avı yapmış medeniyet şehri de
Mimarisi içkin evlerin yaşanan sevimli kabahatlerin
Parmağının ucunda sahiplenilen tane
Onu güneşe doğru tut başka türlü gitmez bizimle
Gelen bugün o kadar başkasından soru sorulmuyor
Saçlarını kum serili halılara halıların serildiği
Saçlarınla halılar tel tel nasıl da yakışır
Adımı söyle kum halılara saçların senin damarların
Aklımda kir toplamaya yarayan huylar var
Bir yaprağın kamaştırdığı dişi düşledim
Kamaşmış ama kanlı bırakmış kum orada
Kum ezilmiyor tırnaklarının arasında barınır
Güneş hiç olmayacak benimle nereden uyuyabilirim
Kum yuttum ilerlediğim kolları olan
Çiğnememem konusunda eleştirildim
Suya sonradan mecbur olduğumuzdu bildiğim inançsızlık
Köşelerinde bir bana ait olan nefesimin taneleri
Ben kimdim ki olmasam olur kolun kopsa kolumu veremem
Ama kolumu kopartırım.
Toz tanesi olarak uzanırım gözlerine.