Şeref Bilsel için

Bir zamanlar
Taşın yazının
Ve suyun şiiriydi
Çeşmeler

İçmiştik eskimez
Yazılar arasından
Şiir gibi akan sudan,
Kuşlarla, güneşlerle

Ne su akıyor şimdi
Çeşmelerinden
Ne de şiir

Çeşmeler
Donmuş yağmurlarla
Taştan mermerden
Heykeller gibi kara
İstanbul’da

Susuz kalmış bir çocuk
Ağlıyor
Ağlıyor geceleri
Betonlar arasından
Kurumuş çeşme adıyla