Şimdi bu konuşan ben değilim
Savaşın önünde kopan çığlık
Kan kokusu ve davul sesi
Göğsümün ağırlıklarını bıraktı savaşın içine
Çıplak, kaygısız ve ölümsüz bir süvari ilerleyişinde
Mızrak uçlarında heyecanım

İçimi yalnızlıkla yıkayan deli duman bir koşuda gördüm
Ve keskinliği yumuşatan nazarsız gözleri
Gereksizliğini anlatırdı hep bitimsiz bir telaşın
Her şeyin az öncesindeki yamaçlardan aşağı kalpleri boşaltan inişlerini
Ve unutmak değil de zamansızlığın serilişini zihinlere
Yanakları kan kırmızısı bir savaş bedenin koşusu
Varlığımın başından beri verilmiş bir söz

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir