”Dert çok hemdert yok.”

Bir de o bildiğin Bağdat

Bir Kerbela yok.

Gelsen, bulursun

Daha bir kan kızılı

”Ermişlerin Bahçesini”

Yezîd beden değiştirdi

Yezîd dil

Fuzûlî.

 

Sular seller gibi Su Kaside’n

Dilden dile dolaşır gazellerin

Divanların mahfuz.

”Mecnundan füzûn âşıklık istidâdı”

Amenna sana mahsus.

 

Vardır kapını açan bir sabah rüzgârı

Ve kadehine mey sunan bir sâkî

Biz duvarlarda arıyoruz gölgemizi.

 

Yöremizde sadece şiirler lirik

Herkes her şey fazlaca didaktik.

”Bir derde düşmüşem ki bulunmaz nihayeti”

Ey şiirin incisi

Fuzûli…