Dünyaya hazır değilim

Tüy kadar hafifti öğreti

Bunu dilin ile

Damağına bastırdığın

Bir anahtar olarak bildin

Sözlere inanmıyorsun

Yazın kusurlu

Oy kullanma ve fuarlara girme hakkından men edilmen

Paslı bakır çanaklarındaki buğday aşına zeval getirmiyor

Sokaklarına Afişler asılıyor

Buraları sel alacakmış yarın akşama

Bilge yanın belediyecilik gelişmemiş diyor

Diğer yanın yetim

Seni doğurmak için bekliyor annen

Eski bir hikaye ince bir kinaye

Hoş vakitleri tanrı mı yaratıyor yoksa insan mı

Aklına düşen halata tırmanıyorsun ölüler ile aran iyi

Ne vakit biri İbrahim dese bir şey gelecek

Deleuze diyorlar rujun bardakta kalması dikkati alıyor

Boynunu kolyeye uzattıklarında

Çakıyı sedef düşünememen belki de bu yüzden

Çocukluğunu hatırlıyorsun

Senin çocukluğunu hatırlayan insanlar hatlarını köşeleyeceklerdir

Artık Bir çocuğu büyütmenin bin bir türlü hali var

Bir kalbi saklamanın da

İçinde bir kadın var yatmadan önce

İnandıklarının posasıyla sarmalanan

Matbaa kuruldu hikaye bitti

Masallar kitabı sondan başladığı için

Huzursuzluk geçmeyecek sen çevirdikçe

Kervanın tepesinde uçan kartal sendin

Ya da pençesindeydin o yırtıcının

Dünyaya hazır değildin

Herkes kadar yaşamı yüzünde gezdirdiği

Perdelerinden öpeceksin

Kanlanmışsın dudakları kuru ve baldan