belli ki bir belki yarasından teselli buldum
kabuk bağladıkça kopardım, tazeledim yaramı
belli ki tek çarem kanamayı devam ettirmekti
şifa umdum bir yaranın kapanmamasından

sense muhakkak haklıydın
özenerek beslediğim, büyüttüğüm
bütün o belkileri öldürmek için
gerçeğin zehrini zerkettin hayatıma

halbuki bir belkilik canım vardı
bir belki ipiyle tutunmuştum
her şey sandığım hiçliğe
onu da kopartıp
beni uzaya terkettin
bir gerçeklik hançeriyle

ki o hançere
bizzat beni kın yaptın
ve şimdi kanımla paslanır
tam sırtımda beklerken
geri alacağın zamanı

belli ki bir belki yarasını teselli belledim
onu da çok gördün bana