Yorgun bir acı sarmalıyor hayatı 

Acı bile yorgun

Rutinler şimdilerde tepetaklak 

Çay sohbetleri üzgün 

Okunacak kitaplar iç çekiyor 

Kesik parmak cinayetleri üçüncü sayfada yerini almış 

 

Saatleri ayarlıyor zaman 

Tik tak, yedi gün-dört mevsim 

Rüyalar ya çiçek açıyor ya canavar kusuyor 

Doğu çığlık çığlığa bağırıyor: Yeşil, siyah, kırmızı beyaz

Batı ‘da sarı bir akbaba yiyor tüm güvercinleri 

Kim bilir Sevr’de hâlâ bir örümcek bekliyor bizi?

Uyan uyan diye!

 

Gök mavi yine

İkindi yağmurları çamurlu 

Balkonda çamaşırlar ağlıyor 

Yaza göz kırpıyor mayıs duaları 

Lakin kirazlar ve erikler sessiz 

 

Tüm çocuklar

Ellerinde mendil bekliyor köşe başında 

Bayram bayram diye!

Şimdilerde menekşeli kolonyalar ünlü 

Akide şekerleri rafa kalkmış

Bir düşüyor bir yükseliyor tansiyonlar

Genelde ritimsiz kalp atışları 

 

Örs ve çekiç salyangoza inat

Dengeleri bozuyor 

Kristaller pusmuş, nörolojik tıbba karşı 

Çağın hastalığı;

Vertigo arada çığırtkan arada sakin bir ihtiyar 

İnsanlarda sessiz bir acı 

Öyle ki acı bile yorgun!