senin olmadığın fotoğraflar çekiliyor dünyada
büyük binaların arkasından batan güneş denizden doğuyor
sonra ay mesela bir minareye değiyor
ve sen hiç birinde olmayabiliyorsun
içinde yer almadığın kadrajlar fotıoğraf olabiliyor
ne kadar saçma diyorum ve susuyorum
susuyorum seni görmediğim karelerde

senin olmadığın cümleler kuruyorlar romanlarda
sen ve olmamak bir arada ne kadar saçma diyorum kendi kendime
daha sensiz söylenmiş mısralar, şarkılar, türküler de var
hiç girmeyeyim o bahislere
olacak iş değil deyip susuyorum
yaşadığın şehirde sana rastlamamak kadar saçma
ve bu saçmalıklar yüzünden istanbul’dan nefret ediyorum
kaçıyorum senin olmadığın şiirlerden, romanlardan
anlamıyorum onları ve anlamayacağım da
anlamama hakkımı sonuna kadar kullanacağım

ve sensiz olan her şey
bana seni ve sensizliği hatırlatıyor