Penceresinden ışık huzmeleniyor,

Yaprak uzantılarında dalgalanıyor,

Ceninlenmiş uykularda sallanıyor,

Kuzguncuk’ta yaprak yaprak kıştı.

Kaldırımlar dökülüyor deniz boyu,

Papatyalar değil aşkınlığın gölgesi

Yoruyor tıkandıkça nefesini buluyor

Sonunda baharatlar asılı kuru kuru.

Kuruntular elliden tutar tut’mazlum

İğne boşluğundan gözlerini ayırma

Durulmuş göz yaşları durultulmuştu

Ardına muştular tutulmuştu koyuntu

Akraya çatıldı kırgıbayır aralıklardan,

Kırgılmış çatılardan düştüler susma.

Adı larvalardan da kebelekler uçuştu

Şaştı Kuş’tu adı uçmuştu durduğunda

Dünya ah mahşer yeri kalabalıklardan

Kaçtı, kaçtı ruhunu kuşatan boşluktan