İbrişim bir güz sabahı
saçılıp gitmiş yeryüzüne
göz kararı

Yalnızlığını gezdiriyor yaşlı bir kadın
bir parkta
(bazan bir kediyle kedisiz bazan)

ve terkedilmişliğin acısı
kazınmış
yüzüne şerhâ şerhâ
kat kat
inadına seramoni
inadına bile bile

ne rüzgâr keser yolunu
ne soğuk engeller

ölürken yanında olacak tek şey
yoksulluk

yaşarken yokluk

Gök te yalnız yaşamaktadır, gündüz yalnız
gece sadece imkânsız

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir