Bir değirmen taşı nasılsa öyleyim
Yaylaların ötesinde, dört duvar havam
Su sesi değil, kendi gıcırtım duyulan
Aheste hayalim, un ufak kederim

Yavaş dönerim mihverimde
Avuç avuç pus, çuval çuval toz
Feleğin eleğinde öğüttüğüm
Sabrım, sevgim, yorgun ömrüm

Sonsuz bir kördüğüm bu olan
Ey sabırlı yönüm, dön ve usanma
Gündüz bitti, gece bitmedi hala
Zaman bitti, ben bitmedim daha

Uzak dediğin bir yer vardı,
Sesinin değdiği son taş
Bekliyorum, deveranımda
Hak senin sıra senin

Dönüyorum gitmediğin uzaklara
Tükendim, belki bu son turum
Gel de kurtar beni
Dursun bu sonsuz durum.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir