türk şiirinin virüslerini aşıp

şair / 100 yıl sonra

kim okuyacak seni

cümle’nin yanaşmalarıyla

iki ileride bir geride

hayız koklamadın ki

norm koyup patron çıkarmadın ki

kızoğlankızlar için iç oğlanlar için

 

II

bahçelerden geçtin

karanfile gül diyorlardı

ne alan gördün ne de satan

ıslak buğday kokuyordu terazileri

 

ajansların iktidarından beslenip

köşelerini değişiyorlardı şiirin

yüzleri potur potur adamlar

a d a m l a r

elleri biate alışmış

kurbağa dilli adamlar

 

III

ileri karakolda

birkaç cambaz

kaldırıp şehrin eteğini

şiiri arıyorlar

yüzüncü yılında cumhuriyetin

galatada çorba dağıtıyorlar

cenevizlilerin ruhu için

 

IV

yok bunlar değil kanımın aktığı

 

V

yalnızlığın mahşerinde

rüzgara sırtını dönmüş

dalgın bir şairdir beklediğim

cebindeki ölümünü yazacak