Ben seni şiirden eğiteyim
sen beni sevdâdan
Ben senin kavramın üzerinde yoğunlaşayım sen bir gökyüzü penceresinden bak bana
Bütün bunlar saniyenin milyonda birinde olsun mümkünse
olup bitsin ânın da ânında
Bir kayanın parçalanıp toprak olabildiği zamanı zamana çarpıp bölüp
kanırtarak da
Her şey geriye doğru bir hatırlama
nedense çok sessiz
loş bir gün ve seslerimiz
seslerimiz bile ancak duyulacak kadar kısık
ve nefeslerimiz
soluksoluğa
Yok diyorsan yoktur ve hiç olmamıştır
İkikereikinindörtettiği
her anlamda
Bu kayalar var ya
bu kayalar
çok güzel bir çıtırtı çıkarıyor
döllendiklerinde damarda
/Gün vurup ısıttığı zaman değil sancıları
ah o akşamın darına kavuştuklarında
Hayatı, su içinde balık konuşmalarıyla geçen çirkinlik
seni ben güzelleştireyim
de
beni sen hatırla
bana düşen kadarı
kendin apar
istersen böl zaman denilen sevdâda
bir cenaze evinde
dinler gibi dinliyorlar
bütün şiirleri, neden
şu gidimli dünyada
Aralayarak, anlayarak değil
uyarlanarak zamana