Hiçbir yaranın kaldırma yüreğinde kabuğunu
Ne güzel yaraştı bak birbirüstüne günbatımı

Yorga atlar geçip gitti düşlerimden bugün
Kıpırdatmadan hüznün o sonsuz dehlizlerini

İşte hayat, işte o darmadağınık oda
İçinde kopsa kıyamet sessiz mi sessiz taşra

Beni mahzene kapatın beni, üstümde deli gömleği
Çığlıklar üzerimde, yakarışlar ve nal sesleri

Çimenleri  koklayın benim için, toprakta, biçilmiş otları
O eşsiz buğu için çıkıp  gelsin yağmur daneleri

Kırk kutsal çaputa sarıp sarmalayın göç zamanı
Kanadı kırık kuşlarla oturup ağlayayım göğe karşı

Ben “Yeryüzü Okumaları”nı astım dalıma, millet tüfenklerini
Bundandır kırıklığım ki yer yer alnımda hayatın izleri

Aynı yolu gidip geldim, aynı yolu, âh, binler kere
Aynı yolu, aynı kırık sadalı türkülerle

 

 
 
 
 

“Uzun Menzilli Âh’lar, Cumali Ünaldı Hasannebioğlu” için bir yorum

  • Yaşayan efsaneler vardır. Onlarla aynı döneme denk gelmek nasiptir. Cumali Ünaldı gibi tüm zamanlara iz bırakacak olan bir şair ile aynı zamana denk gelmek müthiş bir duygu. Kalemine sağlık

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir