Aralanıyor göğün siyah perdeleri
gözlerini seyre dururken rûzigâr
Zaman şavkıyor, kıvılcımlanıyor varlığın
Eski filmler, diziler beliriyor o an.
Özlemler içinde kayboluyor geçmişim ve
             durmadan çağlıyor o ses.
             Bitmiyor.

Geceler topladı tası tarağını
Ardından kimsesiz ve sessiz bir şafak
İlk martının, kornanın ve alarmın sesinden önce;
Gönlümde apansız eski günlerin yankısı.
Sararmış fotoğraflarımızda gülüşünün neşesi ve
            muttasıl yankılanıyor o ses.
            Bitmiyor.

Kafamda aynı yüzler, tanıdık köşe başları
Eski sokaklar, çizilmiş duvarlar ve bu kent
Hasreti içimde yığılıyor çığ gibi ve
           git gide büyüyor o ses.
           Gel diyor.