Simsiyah bir keçe
gece
kar yağmadadır
bütün güzel kelimelere
ölüm, uykuda
Ne mekanik bir sestir enkaz
birbirine değen iki demir
iki demirin toz toprak kırık kolon eğri büğrü ne varsa aykırı
umut say umutsuzluğu bile
nasılsa ezilip çiğnenmemiş bir çiçek
kenarda
köşede
Doğrulurken yıkımın acısını silkeliyorum üzerimden
toz toprakla
senin yaralı bedenin bana iyi geliyor
sonsuz yırtıklar, ezilmeler, çürükler ve morarmalar içre
biteviye ıslık çalan rüzgâr sürünüyor canıma, tenime
kanayan, sızlayan yaralarıma
işte bu yüzdendir ki hep seni alışkın ellerim aramakta
en soğuk yarelerime
ey soğuk
ölüm
el vurma
Çün âlemden âleme geçmekliğimiz
bir sır iken derûnumuzda
âşikâr etme
İnsanın topoğrafyasıdır aşk… yaratılırken; iniş ve çıkışlar,
dağlar ve sel yarıkları, ırmak yatakları, geniş ve sonsuz ovalar,
dik yamaçlar; göz alabildiğince deniz…
yüreğimizde
herşey bir kurgu mudur
her şey, yaşanacaklara
Aşk, gerçek topoğrafyasıdır insanın, içinin biçimini alır almalıdır
er ya da geç
alacaktır da…
Ben Malatya ile adlanmışım
orada vuruldu içimin mührü
saçıp savurdu beni
desteleyip toparladı
ben, şimdi
düşün ki yurdu yok bir adamım
bohçası dürülü gurbetlere
bavulu hazır hatıralarım
yok bu şehirde artık
yerle bir oldu geçmiş hayatım
Gökte, yerde ve havada deprem sonrası sükunet
doğurmuş her kadın
gibi sessiz
göllerce durgun, aşk
gibi virâne
ağaçlar olarak kuşanıp yalnızlığı
yorgun bedenine sarılıp uyumakta günboyu
gecelerboyu o ıpılık esinti
düşsüz alacakaranlıkta
kırım zamanıdır ve ölümün
hasadından sonra
[kıl çadırda uyuduk, ağustosta
bir gece Karlıova’da
ipince bir buzu kırıp abdest almıştık ki, ne büyük bir yürek sonsuzluğu
sabah namazında]
O sonsuz çatırtı ve şaşkın çaresizlik
06. 02. 2023
04:17
/den sonra bile
Herkesin dönülecek bir hayatı vardır, geleceğe
Bunca işten sonra Rabb’im
bunca yıkımın oğulunda
hiçbir zaman
yarattığını bozmak isteyenin
evi olmasın kalbim
Rabb’im
hiçbir zaman.
____
bu şiir, şu müzik eşliğinde okunmalıdır:
https://youtu.be/BlTWA2yOYrM?si=xjXsftQePWaRW1Dh