Arada kalmışlarız biz
Arkada kalmışlardan biraz
Aynaya baktım ve düşündü ruhum

Tarhlarını çiçeklerin bir bir elime
Koyverdi düzensizce pis kuruntum

Ahh Meta! Kurtuluş denizdedir
Zweig gibi, tutacaksın elinden birini

Yavaşça, acelesiz, yersiz yurtsuz biçimde
Yalnızca yanındakine
Ait olacaksın

Bir bütünlük durumu yerleşince ruhlarınıza
Kendini denizin kollarında
Avutacaksın