14.
Barışık yaşayacak kadar huzur kimsede bulunmaz.

15.
Annemle karşı karşıya, dizlerimiz bağdaş olmuş, başında yazması, elinde bir demet (ben vermiş olabilirim), üzerinden onca yıl geçmiş siyah beyaz duruşu ve çiçeklerin henüz tam kaybolmamış kokusuyla öylece evimizin eyvanında oturuyoruz.
Duvara astım sonunda; çerçeveletip: gri.
Duvarlarım fotoğraflanmaya başladı. Oysa hiç sevmezdim fotoğrafı ve fotoğraflı duvarı.
Bu ne şimdi?

16.
Salgın.
Sürüyor.

17.
Şiir hakkında onca hüküm ve parlak söz,
Bir mısraya yetmiyor.

18.
İnsan, sonunda, iyiyi, güzeli, doğruyu bulabilir mi?
Gerçekten, bulabilir mi?
Git gide buna inanmam güçleşiyor.

19.
Duyguları,
Heves değil,
İnanç ayakta tutar.

20.
Öle öle hantallaştırırlar bizi.
İçimiz duygu mezarlığı.

21.
Amerika’yı kendi hatası içinde deşmeli.
Kızılderili’ye amansız zulmedildiği gerçeğini dile getirerek  olsa olsa nefret geliştirilir. Eni konu bir çıkmaz.

Zalimin üzerine hem güçlü hem etraflı bir şekilde gidilmelidir.

22.
Her kazı, pagan milletlerin büyük sanat eserlerine imza atmış olduklarını açıklıyor bize.
İnanmayı mı sorgulamalı; sanata bakışı mı?

Eğer doğru bakış tutamağına sıkıca tutunulmazsa sanat katı bir çıkmaza dönüşebilir. Her türlüsü. 

23
İbrahimî gelenek, varlığın kendisi dışında bir müşahhas ize ihtiyaç duymamış.

Duymaz.

24.
Anıtlaştırmak değil, arılaştırmaktır gaye.
Başkaları ile farkımız bu.

25.
Beyaz şapka, kırmızı pantolon ve beyaz gömlek; ayaklar birbirini kesmiş, rahat, emniyetli ama ürkütücü bir yükseklikte duruyor olmanın tedirginliği ile arkaya iyice yaslanılmış— babanın yanında olmak, mutluluk verir kızlarına.
Fotoğraflar, intihar egzersizleridir.

26.
İyi şiirde anonimin tınısı vardır.

27.
Tarihin izinde cehennem alevinin rengi var.
Baktıkça, o ize benzer, içteki de.

28.
Varolmak, huzursuzluktur.