1.
Bir kere çocuktum
kar yağmış bir kartpostalın
ortasında
ağaçlar eğmiş dallarını duraksız
yerler öbek öbek bembeyazlık
bana da o keskin kokunun çığlığı
kaldı, kaldıysa
bir kere çocuktum Barguzu’da(*)

Kargalar ve serçeler en çok
soğuğu giyinerek eğnine
ayaklarında üşümenin o sonsuz buz
deryası
vururlar gagalarını hırsla yere
toprağı özleye özleye

Nasıl uyuyordur şimdi şehirler
uyuyor olsaydım şu kış gecesi
kimbilir kaçıncı ağıdında bebek
dolunay’a hiç değmesin gülüşü
yoksullar, deliler ve çocuklar için
“orospu soğuk!”(**) canalıcı dışarda
yersiz yurtsuz ve insansız yutuyor
açlığı, sokaksız köpekler ayazda

Toprağa gömüyorum ölü kelimelerin
İçinde aşk olmayan soğuk harflerini
varsın demlensin fırın ağzında
sözüm/
şimden gerü sana nasıl bir ihtişâmla
demelerim, öyle bilinsin bir alavla
ağzım yanardağ ağzı olsun; dilim de
yüreğim ipek, elim Hünkâr’ın eli
bir alıcı kuş donuna bürünsün

Buz gibi bir sesle bize kışı resmeyle
kardan bir iskelet olarak bütün
ağaçları, yolları, damları, dağları
yüreğine giden yolun köşe başında
bir puhu kuşu durup durup bir aşkı
ünlemekte gece boyu karasevdâda
varsın kendinin olsun ay’ın
dolunaylığı
bir yürek çarpıntısı yeter sokaklara

Karanlık kör kuyular, galeriler,
dehlizler; ölümü unutturuyorlar

Dağlarda o özgür atların nefesi
karda bin gelin tülüyle donanır
her koşuda savrulup dururdu tozlar
sen ki; bu yavruağzı aşkı
peydahladın
kendi yaktığın ateşle yana yana

Ben biliyordum bu bahar dalının
meyveye duracağı, ballanıp olacağı
sen yurdunda bir muhâcir incelik
salına salına dölleyip durursun sözle
yağmurları, karları, dağları, dorukları
bir yürek boyutuyla sığsam rüyâna
uyacaksa bu dağlı mührün fermânı

olsun, olacaksa seninle akıp gitsin
bütün dereler, ırmaklar n’olacaksa
bir rüzgâr esecek, bir kış dağılacak
bir kuş vurulsa bin kuş vurulacak
bütün kuşların o zalim vuruluşu
toptan yazılıp çeteleyi dolduracak

2.
Asılıp ölsün bakışların bu gece
vurulsun yok olacaksa bu gece
senin o ince endamın yüreğimde
kuş uçuşu salınadursun bu gece

3.
Kaç kez döndü dünyanın etrafında
Gitmek güzeldi; ben de gittim yarına

4.
Bunlar hiç aklıma gelmezdi karda
o pırıl pırıl, keskin kokuyu duya duya
ellerimde soğuğu durmaksızın evin
sıcağına taşımaya bir koşu gidip
hayır!

Ardına baka baka
oyun yerine
şenlikli oyun arkadaşlarına

Ne güzel günlerdi eski rüyâda
bir kere çocuktum Barguzu’da

 

(*)Barguzu, doğduğum ve
çocukluğumu yaşadığım cennet!
Malatya’da.

(**) Söz, “soğukta yersiz yurtsuz ” Deli
Bedriye’ye ait. Tef çalardı
düğünlerde. Acı bir geçmişin
“delisi”ydi.

 

 

“BİR KERE ÇOCUKTUM” için 12 yorum

  • Bir kere çocuktum, bilmem ki hangi diyarda
    Acılar geldikçe aklıma ,sızladı ruhum
    Kayboldu ruhum dağlarda, karlarda, yağmurda , sokaklarda…
    …
    Kaleminiz bize de ilham oluyor hocam, yüreğinize sağlık…

  • Bu şiirle çocukluğunuza, o karlı kış gecesine ,aşkınıza ortak oldum âdeta o güne gittim.Şiir o yaşanılan hisleri okuyucuda hissettirdiğinde anlam ve değer kazanıyor diye düşünmüşümdür. Bu şiirde de okurken şairin Barguzu’ daki çocukluğu oluyoruz bir anlığına…Dilinize ,yüreğinize ve kaleminize sağlık..Teşekkürler Cumali Bey..

  • Yazdığınız her şey güzel kalbinizin yansıması.
    Elinize emeğinize sağlık.
    🌹🌹♥️♥️

  • Çok güzelmiş hepimizin köyüne özüne özlemini betimlemiş kalemine sağlık Cumali amcamızın onun yazdığını tahmin etmiştim. 🙏🏼☺️

  • O güzel dünleri sarıp sarmalayıp bıraktık orda, bu soğuk da bu kimsesizlik de yarına getiremediğimiz o dünlerin yokluğundan ama buldum şu an buldum aklıma geldikçe duyduğum özlemin acısını bastırmayı, bana verdiğiniz bu hediye için sağolun 🙂 ” bir kere çocuktum kar yağmış bir kartpostalın ortasında” tamda bu işte; orda duruyor herşey artık Bedriye de dahil çocukluğumun o güzel kartpostalına, ilk işim bi kartpostal almak kar manzaralı…

  • Kar’ın beyazlığı ve soğukluğunu çocukluk dönemi kadar temiz ve masum, ama birşeyler eksik.. Birtakım duyguları daha bilmiyor yaşamamış çünkü, birşeyler eksik..
    Genel olarak, içinde yaşıyor olduğu sevdayı aslında bir yere kadar ” sevdayı yaşamayı sevmek” olarak algıladım. Kişiden çok, sevmeyi sevmek..
    Aslında o çocukluğun masumiyeti güzel ama senin bana vereceğin sevgiyi yeğlerim. Sen bana sevgini versen açılsan, etraf karanlık olsa da olur, senin uğruna çile çekmeye de razıyım demiş.. Güzel demiş.. Yüreğinize sağlık hocam.

  • Kartpostaldaki çocuk, muhteşemsin. O güzel bakışın hiç kaybolmasın. Vatanına olan sevgin taşsın dökülmesin.

  • Bu kadar güzel yorumları ve daha fazlasını da kendine çekecek kadar tesirli bu şiir için müteşekkiriz. Kaleminize gönlünüze sağlık.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir