Son yalnızlık kuşları da süzülür
Üzgünlüğün, kırgınlığın göğünden
Nasıl bir neşeyle arındırırsa
Beni sen
Seni ben.

Gölgene saklanıyor karanlıkların
İçindeki bulutlar bile çiçekli
Gözlerinle boyadığın belli her sözü
Bütün şiirler renkli
Bütün şarkılar renkli.

Yansı da bir tutkudur uyandığında
Yaşatan bir yanı var basan sıcağın
Yenice yaratılmış gibi taze
Dilin, tenin, dudağın…