Sineler çâk oldu dertlerin

Onulmaz yükünden

Ne mevsimler bekledi yürek

Yazı, kışı, baharı olmayan

Gözler bir serçenin gözbebeklerinde artık

Yorgun ve solgun

Ve mahzun

 

Işıltıdan bir tüy yaptım mutluluğu

Üfledim, uçtu gitti

Diyarlardan diyarlara

Bulutlarla yoldaş olup

Hızırla sırdaş olup

 

Döndüm, durdum

Kalbimin kabesinde

Yüreğimdeki şeytanları taşladım

Ansızın girince içime nefs

Hacer ile arkadaş oldum

Zemzem aradım gönül çölümde

Gönlümü saf etmeye

 

Bir bir çıkayım derken gök katlarını

Düştüm, dünya kuyusuna

Yusuf’u aradı gözlerim ümitsizce

Tak tak ayak sesleri gelir diye bekledim

Ay oldu, yıl oldu

Zamansızlığın saliselerinde

 

Kalk, kalk sesleriyle irkildim

Uyandım ki ukbadayım

Ruhumdan, bedenimden habersiz