– görev için –

Çok geciktim gökyüzüne açılan kapılara
Hazırlık hep acemi kaldığım çaba
Ne zaman toparlanmaya kalksam
Uykulu gözlerime dolaşır umut
Kıymık saplanır mutlak nice ince düşüme
Bir başıma kalırım bu ihtimal kesin
Bağ olur ayağıma tuhaf bir isteksizlik
Yüzüm yok gökyüzüne açılan kapılara

Bir sefer emri belki çıkıverse ansızın
Gözlerim açık gider onca yazı kitapsız
Hesapsız harcadığım nice sayılı nefes
Çünkü yaşıtlarım başladı gün saymaya
Alarm verir nitekim bir çarpıntı ara sıra
Şükür dinlenmek için yumsam gözlerimi
Güzel hatıralar yanında güzel insanlar
Dua diye sayarım o güzel isimleri
Akşam esintisine karışır belki

Şimdi sıcak bir yaz oturduğum bahçe
Bir parça serinliğe kanat vuruyor kuşlar
Sen gidersen buralardan bir sabah
Bürür ufukları gözümde kan lekesi
Ayıramaz kimseler gündüzü geceyi
Ki geceler yanmış çöp değil kan kokar
Korkar yaşıtlarımız yeniden eski tarzda

Bir meyve sallanıyor bir dal tedirgin
Maya tutmamış süt yol acayip kaygan
Titrek duruyor elini tuttuğum elim
Yoğun bakıma düşmüş naçar beklenti
Vakit geldi mi diye saate bakmak çok iyi
Gecikmeye bir önlem geleceğe hazırlık
Sevmek olmasa çok zor beklemek elbet
Gecikmeye telafi eli boşluğa bile
Sevmek ne güzel bir akşam esintisi