Sevdiğim
Bir kandil doğuyor siyaha
Yaşamdan uzak.
Turuncu, sarı
Dönüyor gecenin kıyısında,
Şehirlerin kör sütunlarını
Toplayıp şiirin içine
Örtüyor yüzünü.
Gökten birer birer
İnip melekler
Turuncu, sarı, beyaz
Sıyırıp ışığı örtüden
Ekiyorlar gök tarlasını.
Bir kandille tutuşuyor gece
Seher alevleniyor siyah içinde
Hemdem oluyor ak ile kara
Ne senlikten eser kalıyor
Ne de benlikten
Bir şiir yükseliyor
Sükût bezminde…