Bağında gülleri açmayan bir bülbülün misafiri oldum.
Kendi içlenişime ateş katmak için onun yangınının büyüklüğünden

Kimine bir sivrisineğin vızıltısı gibi bu hayat
Kimine sabahlara kadar bitmeyen bir düğünün çalgı sesleri

Kaç yüzyılı eskittim evimdeki bu aynanın karşısında
Saçlarımda dalga dalga büyüyen bir çağlayanın köpükleri
Gibi duran beyazlarıma bakarak

Dağlara tırmanmanın özlemi damla damla birikir içimde.
Sisli bir ormana yürümek isteyen ayaklarım
/Takati elden bırakmamaya söz verir.

KUDÜS’ü taşıyoruz her birimiz
En değerli bir ziynet gibi üstümüzde.
Öleceğini bile bile gitmek,
İsyana kalkmayı gönülden istemek varken
Bu rahatına düşkün ağaç tembelliği de ne

Öyle ki kendi lisanımünasibini
Kendi belirleyerek zaman
Gönderir insanı, çetin hesaplar ülkesine

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir