Kaybettiğim bir eşyamı aramadan bulmuşum gibi: Aaa!..
Bu benim değil miydi?
Bu bana ne kadar da benziyor üçte ikisi su
Bu benim gibi sert üçte biri dağ

“Ben” gidiyor ona yetişemiyorum
Arada bir yetişip arkasından
son anda saplıyorum hançerimi böğrüne
Yürek yemişim gibi cesur
Deşiyorum ve içinden söküp alıyorum yüreğini kapkara: Aaa!..

Kitapların arasında gezinmenin
Evliya Çelebilikle ilgisi üzerine bir bilgim yok
Kitapları kapatıyorum göğe bakmaya başlayarak
Göğe bakmanın ilgisi var bazı şeylerle:
Evliya Çelebilikle ilgisi var, kitap okumakla da:
Keşfediyorum âhengi: Aaa!..

Dersi dinlerken rahlenin üzerinde
uyuyakalışıma bakıyorum karşıdan
Dürteliyor yanımdaki uyan!
Tahtaya bir gerçeğim yazılmış: “fani”
Gözlerimi açar açmaz büyüyor gözbebeklerim: Aaa!..

Reklamlarda bu ünlem
Geçip duruyor hayatımdan kaç kere saymadım.
Ramazanın yirminci gecesi bir anda ona rastladım.
Kapının önünden yüksek sesle müzik dinleyerek geçen
bir gencin spor arabasına kurulmuştu.
Onu hiç böyle görmedim:
Aaa!.. Sıcak bir ülkeye eğlenerek gidiyor gibi

Yeryüzüne çok ip var sarkan
Herkes birine tutunmuş bırakmaya kimsenin niyeti yok
İpler ipini buldum bırakmam
Bu canım yağma olmuş: Aaa!..

Çok da önemi yok aynaların gerçekliğinin
Ben beni bir türlü göremiyorum onlarda
Bu yaşıma geldim
Bir görebilsem o “gurbetteki dünyalı olmayan beni”
Son nefesimi verir gibi aynı ünlemle karşılarım onu: Aaa!..

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir