Vatandaş olmakla başlar bütün sınır
Güzeldir tabloları koridorların
Salonların sarayların
Avizeleri göz kamaştırır devlet babanın
Sağladığı güvenlik karşılığında
Mutlak itaat ister sadece
Tatlı canı ister bazen de
Hatta canımızdan çok sevdiklerimizi bile
Ölümsüzleştirmek için idam ipiyle
Hükmü azadedir vakitten ve akitten
Kasteder
Hükmeder
Siler silgilerden önce
Fakat yemeyelim devletin hakkını yine de
Daha az değildir cedeli
İnsanın kendi kendisiyle
Tuzak kurmakta mahirdir bilincine
Bir suikast arenasıdır ruhu lime lime
Sorsan eksiktir bir şeyler kaderinde
Kendine özgü olanı küçümser çoğu kere
Kurar bulduğu ilk meydana
Yanında taşıdığı darağacını
Hayatla şahsiyet arasında
Sıkışıp kaldığında
Zalimdir her şeyden bile
İnsan insanlığına
Biraz zorlayınca
Gelip çarpıyor şu muzip soru akla:
Neyi oluruz ki kendi kendimizin
Hiçten başka?
