Gel inşa edelim pamuktan bir kale
Kulübeye alalım ateşten bir bade
Bırak gün batımı batsın kızıl teninde
Söz vermeliyiz burada birbirimize

Hiç sensiz kurar mıyım yarınlar perdemi çektiğimde
Pamuklar bile çiçek açmaz sesini işitmeyince
Sence de bir anahtar lazım değil mi kapı girişinde
Giden çevirsin bir daha dönmeyeceğine

Ben hiç harcamadım seni bir kumarda
Bekletme gözlüyorlarsa arkanda
Oysa inanırlar seni avuttuğuma
Sanma burada olacağım geri çağırdığında

Unutamam ki seni gitsem de uzaklara
Ama inşa edeceğim yıkılsa da yarına
İnanmıyorsun ki sende bana
Dayanmaz mı bir burç sadece iki aya

Hiçbir günah işlenmedi ki benden yana
İnşa edilen kale bile tutamadı ki seni akşama
Bir karar verelim yalanlar yetmiyor inşaya
Bugün değilmiş yaşayacağımız bizden mi kalacak bu sonsuz hatıra

Bazı taşlar pamuk veriyor yılda bir kere
Bulursan al bırakma seneye
Lazım olur belki gideceğin yerde
Bensiz inşa et yeni bir kulübe

Neden söz verdik ki gittiğimiz halde
Bir ben suçluyum inşa ettiğimiz yerde
Durdurmak mı gerekli bunu sen söyle
Bir gün daha beklerse gelirim pamuktan bir kale