Ölgün resimler çiziyorum
Yorgun adam gözlerimle
Dürüyorum saçlarımla tanınan yıldızları
En dürüst en sade en saklanan ayaklarımla
Şehre iniyorum

Amansız silahlarla iniyorum çarşıya
_Dürüst okunaklı silahlarımla_
Çok dürüst çok okunaklı -bir de sevmek…-
Soyluluk imgesi olmalıyım demek geçiyor içimden
Duruyorum. Fısıldıyorum insan kulaklarına
tanrı kalmalıyım geceye

Dürüst intiharlarla açılıyorum dünyaya
–geceye ansızın intihar ediyorum–
Tüten ocağa kendini bana zorlayan kediye
(O yılışık sevmek hayvanına)
Telefonlara bilgisayarlara yazılımlara
Nerde ne gavur yenilik varsa
Ona iman tazeliyorum

Ölgün ayaklarla iniyorum sabaha
–Belki de kadın sonrası yorgunluklarıyla-
Tanrım ellerin ne kadar da var
-düzen koyucu ellerin-
Diyorum şimdi açmalıyım defterlerini tanrı överlerin
Okumalıyım şiirimin son dizelerini
Son yargı tanrı katındadır.
Yaşamak.
Her şeye rağmen
-TANRIYLADIR-