Zehra Çelik; Erzincan’da doğdu. Rize’de yaşıyor. Lise son sınıf  öğrencisi.                                                                                                                                                       Sadeimge’de ilk defa  şiiri yayınlanıyor.

Yani, öyle bir terk edişti ki bu;
Ruhumun tüm kemiklerini sızlattı…

Rüyalar âlemindeki yolun başında bekle beni;
Öyle ki, gözümü açmaktan korkayım.

Yavaş yavaş ama emin yürü, kalbinin her çarpışında;
Emin ol, çıkacağım karşına bir köşe başında.

Kafanı kaldırdığında göreceğini sanma bu sureti;
Ben yukarıda güneşin bile üşüdüğü,
Yağmurun düştüğü beyazlıklardayım.

Suskun fırtınaydı bu, her yeri ıslattı;
Uçurup savurdu rüzgar, hep yazdığın yaprakları.

Bir sahil kenarında arama beni, karşıki sokakta;
Ben ıssız tenhalarda durmaktayım.

Hayat kaptanı doğru yola çeviremez burada dümeni,
Haritalar işe yaramaz uzaklığımda,
Gemiler ise çekemez demirlerini bu limanda.

Karanlık aralarda beklemekteyim seni şimdi;
Gel de, uç sözlerinden aşağıya atlayalım.
Bir bitiş arama, yoktu zaten başı;
Sakla derler, gelir ya zamanı;
Ecel de demek ki bu yüzden seni benden ayırdı.
Yani, öyle bir terk edişti ki bu;
Ruhumun tüm kemiklerini sızlattı…

“Ölümde Buluşalım, Zehra Çelik” için bir yorum

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir