Haluk ağabey, diyorsun. Haluk ağabey tanıştırdı bizi. Kim bu Haluk? Daha önce hiç adını zikrettiğini duymadım. Vicdansızın biri olmalı. Üç yıllık bağı koparabilmek her yiğidin harcı değil. Beni elbette biliyordu. Beni bilmeyen mi var? Adımı dağlara yazmışsın gibi yayılmış hikayemiz sonuçta. Kıpırtısız bir akşamda çalmış kapını. Zihnine girmek de kolay değil hani. Gardın sağlamdır. Yenilmezsin, olur olmaz bir akşamüstü. Laf lafı açtı da senin arayışların konu oldu. Ben bir eksiğin gediğin olduğunu bilmezdim. Meğer ne istekli bir yanın varmış. Zorlayarak, ağlayarak, yalvararak, tatlı tatlı vaatler vererek, küserek, görüşmeyerek, severek benim alamadığımı bineklerle, geçitlerle, sular seller gibi sunmuşsun. Nazlanmamışsın hiç. Ben seni nazlı sanırdım. Murat vermiş murat almışsın.

Kim diye zorlamıştım seni. İsmi değil cismi önemliymiş. Kriterlere uygun, kalıplara sığan biri olmalı ki burnun sızlaya sızlaya da olsa geçirmişsin kelepçeyi. Öngörülü bir insansın tabii üç yılda göremediğini üç ayda görüvermişsin. Siparişlerine uygun bir tercih olmuş ailenin. Kuryelik zahmetli iş olmalı. Kırmadan, incitmeden, dağılmadan, bozulmadan, değişmeden, son kullanma tarihi geçmeden, hızlı bir teslimat gerçekleştirmelisin. Bahşişini de yüklüce almış olmalısın. En azından köklerinin sermayesinden men edilmediğin için rahatlamışsındır. Buna düşkünlüğünü bilen de elinin ekmek tutmadığını sanır ama sen istesen fırıncılar zincirini satın alabilirdin.

Ne çok takılıyorsun etiketlere. Dul, çocuklu, üşütük, deli, korkusuz, sevgiye muhtaç, sana düşkün, biraz da intihara meyilli, taliplisi çok yerine güvenli bir liman ve risksiz olan makbul olmuş. Makbul olanın maktul olduğunu da gördü tarihler fakat geçmişinden ders çıkarmayanın vay haline.

Senin ben’ini önceleyen tavrın da pek şaşırtıcı gelmiyor artık. Dünya ikiye ayrılıyor; korkma sakın kıyamet kopmuyor, güvendesin, yaşayacaksın. Sen ve sana hizmet edenler. Senin yanına kimse sığmıyor. O kadar büyük, şişkince, yayılan bir şey ki o tarafta kimsenin kendini sürdürmesine imkân yok. Diğerleri hep öteki taraf… Gözlerini belertip bakma hiç öyle! Kendini bir başkasından apaçık dinlemek şaşırtıcı olmalı. Ciğerini bildiğimi de biliyor olmalısın. Neyse yanına sığdıramadıklarını karşına almayacak kadar da temkinlisin. Teselliler eşliğinde değerli olduğunu hissettirirsin. Hatta karşındaki kendini senin bir uzvun sanır. Senin için kolay böyle şeyler. İki pohpohlarsın hatta ucuza da kaçarsın. Gönül almayı süslü sözler söylemekle eşdeğer görüp yüce gönüllülüğünden ötürü kendini kutlayıp, şımartmayı unutmazsın.

Kaç bomba patlattım evinin önünde. Sen sarsılmadın, ben parçalandım. Defalarca zor durumda kalmana rağmen basamakları dörder beşer atladın. Tek ayak üzerinde kırk yalan söyledin de yüzün hiç kızarmadı. Midenizi müteahhide versek geliriyle ülkedeki tüm fakirler doyardı. Gerçi vicdanın, sağduyun, merhametin, ilgin, iyiliğin, cömertliğin hep yüksektir ele karşı. Bendeki üç yıla sığdırdığın tek şey ise hayal kırıklığı.

Bembeyaz kefenler giyinip giydirmişsin. Cenazende şarkılar söyleyip dans etmişsin. Şimdi de farklı ülkelerde her yıl ruhunun ölüm yıl dönümü için kutlamalar yapıyorsun. Bu konuda oldukça bonkörsün. Cebindeki akrep, nispet söz konusu olunca doğal ortamını terk ediyor. Görmemeye çalışmanın senin gösterişçi olduğun gerçeğini değiştirdiğini sanman ne hoş bir yanılgı. Lüks kusup itibarsızlığından tasarruf ettiğini sanman da acınası.

Sahibi olduğun hayat sahiplenemediğine yeğ gelmiştir. Bazı yükleri sırtlanabilmek onurlu hamalların işidir. Senin adamlığının manikürü bozulur. Gözyaşını döktüğün harabelerin sıvası dökülmüş, pencerelerinin camları kırılmış, çatısı akan, tozlu ve pas tutmuş sıcaklığına muhtaç olmanı dilerim. Tüm günahlarının ve vebalimin hakkı saklı tutulmaktadır.

İletilmedi

Son görülme: 14/06/2023

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir