Alaeddin Özdenören için
Sisli camında titreyince fenerin alevi
Uyuyamazdık yeni dünya savaşı çıkacak diye
Susunca susardı ev ve gökyüzü
Daha güzeldi tenhada yaşamak
Besbelli yapayalnız bir çocuktum
Hızlı koşardım
Ardıma bakmadan yürüdüğüm günlere
Meğer büyümek istediğindenmiş
Irmakların da aşağıya akması
Bundandır hep su taşıdım
Yalnızlığın papatyaları çocuklara
Kerem’den önce kimsenin bilmediği
Bir ovada kurmuştum
Irmaklar doğuran dağımı
Kerem’in çantasından
Hiç eksilmedi gülücükleri
Ötekinde kuşlar ötüşür hâlâ
Kulpundan, kedercikler sızan
Cahit Zarifoğlu deyince aklıma
Güneşe yol yapan
cesur bir çocuk gelir
Sormayın yaşadın mı
Ardı(m)da hiçlik dereleri
*İtalik dizeler Alaeddin Özdenören


