İbrahim “Kızılgerdan yetiştirmek istiyorum” şeklinde bir mesaj yazdı, “elinde olan varsa
ilgilenirim.”
Emin benzer bir mesaj oluşturdu, “Gerçekten güzel bir kuş. Sırtı kahverengi. Göğsü kırmızıya
yakın. Karnı beyaz… Sesi ise bambaşka… Satan olursa bana da yazsın.”
Sohbete İzzet katıldı, “Önceki gün parkta gördüm. Yerde kımıldamadan duruyorlardı. Elimi
uzatsam yakalayabilirdim…”
Fahrettin profesyoneldi. Uzun uzun Kızılgerdanı anlattı.
“Eskiden olsa kolaydı” dedi, “kuş tutmaktaydım. Ağaçlara kapanca asardım. Ekmek içini
ovalayıp sallandırdığımda kurt gibi görünürdü. İspinoz kapancaya dalardı. İllaki bir Kızılgerdan
düşerdi…”
Bir hafta sonra buluştular. Getirilen kafeste Çütre vardı. Çütre gri gövdeli bir ispinozdur. Başı ve
göğsü parlak kırmızıdır.
Emin görür görmez Kızılgerdanın yerine getirildiğini düşündü.
-İki kuşu birbirinden ayırt edemeyeceğimi mi sandın diye bağırdı.
-Yanlış anladın dedi Fahrettin, belki ilgilenirsin diye…
Tartışma uzadı. Diğerleri de katıldı. Bir kavganın çıkacağı duyumsandı. Bir dizilim bile oluştu.
Emin ve Fahrettin karşılıklı durdu, belleri bükük, kolları ve parmakları açık. İbrahim, Emin’e
gölge gibi yakın. İzzet, Fahrettin’in biraz gerisinde.
Fahrettin’in sanıldığı gibi bir amacı yoktu aslında, ama bazen iyi ya da kötü bir şey gerçekleşsin
diye bir sebep bulunmaktadır…
Çütre ritmik bir ıslık çalmaya başladı.
Emin oluşan ortamdan bir geri dönüş görmemişti ki kavgayı başlattı; üst üste iki yumruk salladı.
Fahrettin sarsılıp derin derin nefes almaya başladı.
-Bıçak, diye bağırdı İbrahim.
İzzet’in elinde uzunca bir bıçak… Çünkü Fahrettin yetersiz kalmıştı ve arkadaşı daha kavgaya
karışmamıştı.
İzzet bıçağını ileriye doğru uzattı ve boşlukta sağa sola çevirdi.
Emin’in göğsünde iki kesik açıldı.
Beyaz gömleğinin üst kısmında hızla yayılan kırmızılık… İçinde derinleşen korku… Ölecek miydi?
Anımsadı, Fahrettin o gün Kızılgerdan için “Savaşçıdır” diye yazmıştı, “Aralarında çatışırlar ve
ölümler olur… Ömrü üç yıl…”